Nee, niet 't bord.
Had 't nou gepakt, Peter. - Niet reageren. 'n Weegschaal, hé?
Waar ga je heen? - Naar het water.
Met tante Nora. Waar zat je nou? - Sorry, verkeerd verbonden.
Wacht op mij.
Zegt u 't maar. - Ik wil hier 'n gros van.
Die zijn sinds 1903 uit productie.
Verdorie. Dan moet ik 'n ander geweer hebben.
Er is een wachttijd, en u moet zo'n formulier invullen.
Ik kan ze ook zelf invullen.
Louise...
Als ze ernaar vragen, hebt u 'm niet van mij.
U werkt niet bij de post, hé?
Alan!
Stil.
Peter.
Al les in orde? - Je was echt te gek.
Ik kreeg haast 'n hartverzakking. - Geweldig, hoor.
Goed gedaan. Geef me 't bord maar. Kom, we gaan.
Nee, hé.
Doe gewoon.
Stop 't bord weg.
Als er iets is, kom ik jou tegen. - Mij? Waar heeft u 't over?
Jij gaat mee. - Ik ga nergens heen.
Dat kunt u niet doen. Hij is haar... - Verloofde.
Hij was toch je oom? - Rustig maar. Ik kom zo terug.
Je zou ons nooit in de steek laten. - We spelen 't later wel uit.
Van Pelt. - Gaan jullie nu maar naar huis.
Hoe moeten we 't spel nu afmaken? - Zonder hem gaat 't niet.
Judy.
Ik wilde naar 't einde, maar tien hokjes verder.
Wie de wet van Jumanji overtreedt, zal meer teruggaan dan hij weet.
Heb je vals gespeeld? - Ik wilde persé 2 gooien.
Dat is vals spelen, lieverd.
Peter, je handen. Kijk eens naar je handen.
Ze trekken naar Parrish Common. Ik kan ze niet tegenhouden.
Haal de Nationale Garde erbij. - Jij weet wat er aan de hand is.
Je zou me toch niet geloven, Carl.
Hoe weet je dat ik Carl heet? - Ik weet nog veel meer.
Je hebt bij Parrish Shoes gewerkt. Je bijnaam was de 'Sole Man'.
Ja, ik heb daar gewerkt tot de oude Parrish me ontsloeg.
Terwijl ik iets had wat de hele stad weer op poten kon zetten.
Je schoenen. - Inderdaad.
Carl, het stelt niet zoveel voor na 26 jaar...
maar ik heb er zo'n spijt van.
Waarvan? - Ik ben 't. Alan.
Wat is daar aan de hand? - Het is zeker uitverkoop.
Je zag net drie apen op een motorfiets, hé?
TIJDELIJK BUITEN DIENST
We kunnen z'n borg ook met 'n cheque betalen.
Vertel die ellendige lafbek maar...
Geef me dat bord, knul.
Help. Haal me hieruit. - Rustig maar.
Daar is het. - Wacht hier op me.
Ik heb je, meisje. Als Alan hiervan hoort, komt ie je bevrijden.
Hij weet niet waar ik ben, dus je plan is waardeloos. Doei.
Als je beweegt, schiet ik je kapot. - Bel de politie.
Dit moet afdoende zijn.
Prijscontrole.
Als je me laat gaan, zorg ik dat 't ophoudt.
Het is waar, hoe gek 't ook klinkt. Knijp nou 'n oogje dicht.
Ik weet dat ik hier spijt van krijg.
Niet bewegen.
oké, ik laat je gaan. Wat gaan we nou doen?
Jij blijft hier. Het is voor je eigen bestwil.
De sleutels van de hand boeien. - Ooit zul je me dankbaar zijn.
Vrouw en twee kinderen gegijzeld in de Sir Sav-A-Lot.
Zo te horen door die gewapende man van je, Carl. Meld je, Carl.
Wat is die Sir Sav-A-Lot? - Een warenhuis.
Kalm aan.
Ik heb 't eerder gedaan, hoor. Een keertje.
Waar is die Sir Sav-A-Lot? Bij die kerk?
Nee, 't is nu een Speedy Burger. Als die er nu nog staat, ten minste.
Judy!
Ze zitten ons op de hielen. - Nee, dat is versterking.
Hier is het bord.
Verdorie.
Zet de sirene uit. - oké, ik doe 't al.
Ik had je allang kunnen afmaken.
Wat let je? - Alan had de stenen gegooid.
Daar is het. Remmen. Rem dan.
De rem men doen 't niet. - Remmen.
Hij kan hier elk moment zijn.
Sarah. Alles in orde? Waar is Peter?
Ik ben hier.
Mooi is dat.
Dus onthoud dat een situatie nooit onbeheersbaar is.
Einde van cassette drie.
In Brantford, New Hampshire...
zijn 98 mensen opgenomen met koorts, uitslag...
en toevallen. De instanties moeten alle zeilen bijzetten.
Praat nou met 'm, Alan. - Daar is geen tijd voor.
Ja, maar 't is nog maar 'n kind. En hij wou alleen maar helpen.
Judy, kom eens.
Ik had je gewaarschuwd, Peter. Maar nee, je moest doorspelen.
Huil je nou? Niet doen. Vooruit, kop op.
Met huilen schiet je geen zier op.
Problemen moet je als 'n man onder ogen komen.
Sorry. Na 26 jaar in de jungle klink ik toch net als m'n vader.
Kom 's hier. Het geeft niet, hoor.
Je mag best bang zijn. - Dat is het niet.
Wat dan wel?
oké, kan ie?
Je bent binnen de kortste keren weer de oude, hoor.
Want we gaan met z'n allen het spel uitspelen.
Wat er ook gebeurt.
Ik voel me opeens helemaal thuis.
Lorraine, ik weet wie erachter zit. Ik ga naar Parrish. Stuur hulp.
Lorraine?
Wacht even. - Wat nou weer?
Is er iets mis? - Brengt u me naar Jefferson Street?
Heeft u 'n zoon en 'n dochter? - Wat is er gebeurd?
Stap in. Ik leg 't onderweg wel uit.
Mij best. Je mag 'm hebben, hoor. We moeten naar dat huis.
Zullen we ergens anders gaan spelen? - Dit ken ik. Buiten ben ik bang.
Ik ben aan de beurt. - Als je 12 gooit, heb je gewonnen.
Klaar? Daar gaat ie.
Geeft niet.
Bij elk kwartier van de maan komt er een moesson...
in je lagune. Moesson? We zitten in elk geval binnen.
Een beetje regen kan geen kwaad. - Maar aan 'n heleboel ga je dood.
Wat moeten we doen? - Hoger gelegen grond opzoeken.
Bij elkaar blijven.
Gaat 't, Peter?
Alan, wat is dat?
Volhouden.
Op de tafel blijven.
Klim op de kroonluchter.
Judy, Peter. - Laat u mij maar. Het is vast niks.
Ze hebben vast hun TV aan laten staan.
Nu kan ik 't eindelijk 's doen. Achteruit, alstublieft.
Alan, geef me je hand.
Grijp m'n hand. - Ik heb 'm.
Pak het bord.
Gaat het? - Ja.
Je hebt om mij gevochten met 'n alligator.
Met 'n krokodil. Alligators hebben niet zo'n franje op hun achterpoten.
Wat dom van me.
Ik ben aan de beurt. Ik weet 't al.
Kolonel Mustard in de bibliotheek, met de moersleutel.
Cluedo.
Pas op waar je je voeten neerplant. De vloer drijft meer dan het zand.
Help. - Blijf kalm. Niet tegenstribbelen.
Ik ben kalm. - Alan, pak beet.
Ik heb 'm. Trekken.
Kom niet met dingen die uit elkaar vallen.
Er is een les...
Er is een les, dus niet getreurd.
Ik heb je beet.
Soms is de vorige weer aan de beurt.
Doe ik je pijn? - Nee.
Bedankt, Judy. Wat 'n tegenwoordigheid van geest.
Sarah en ik zouden de vloer graag uit willen. 't Is jouw beurt, Peter.
Ik dacht dat ik je weer kwijt was. - Fijn, dit keer ben je gebleven.
Zullen we 'n handje helpen? Wacht. We hebben er elk maar liefst acht.
Wat is er? - Niets.
M'n vader bewaarde altijd 'n bijl in de schuur. Ga 'm halen.
Judy? Peter?
Tante Nora, ik ben 't, Peter.
Ik leg 't later wel uit.
Sarah, 't is jouw beurt. Als je zeven gooit, win je.
Ik kan niet. - Doe de dobbelstenen in je mond.
Judy, haal het bord. Schiet op.
Judy.
Gaat het? - Prima. Ga ze maar helpen.
Kom mee, Judy.
Geef me de dobbelstenen.
Je bent er bijna. Blijf in leven. Nu begint de grond te beven.
Ik wou dat pa en ma hier waren. - Ik ook.
We redden 't alleen maar als we 't spel afmaken.
Pak het bord. - Nee, ik laat je niet los.
Verroer je niet.
Sta op.
Wat heb je in je hand?
Laat vallen.
Het spel is uit, Sunny Jim.
Begin maar te rennen.
Ben je bang? - Doodsbang.
Maar van m'n vader moest ik m'n angsten altijd 't hoofd bieden.
Je bent 'n brave knul. Eindelijk gedraag je je als 'n man.
Heb je nog een laatste woord?
Jumanji.
Nee, Alan. Nee.
Ik ben m'n spiekbriefje vergeten.
Wat ben ik blij dat je terug bent. - Ik was maar vijf minuten weg.
Het leek veel langer.
Je zou toch nooit meer iets tegen me zeggen?
Ik heb spijt van alles wat ik gezegd heb.
Moet je horen, Alan. Ik was boos.
Ik heb er ook spijt van.
Je hoeft niet naar Cliffside als je dat niet wilt.
Morgen gaan we praten, van man tot man.
Of als vader tot zoon? - Prima.
Hé, ik moet ervandoor. Ik ben de eregast.
Pa...
Toen, in 19... Ik bedoel vandaag, in de fabriek...
Niet Carl Bentley, maar ik heb die schoen op de band gelegd.
Fijn dat je me dat vertelt, jongen.
Bedankt. - Dag, pa.
Allemachtig, Judy en Peter... - Die zijn hier niet.
Het is 1969. Ze zijn nog niet eens geboren.
Ik weet niet meer hoe 't is om groot te zijn.
Als we elkaar maar niet vergeten. - Of Judy en Peter.
Er is iets wat ik al 'n tijdje wil doen.
En ik kan 't beter doen voor ik me te veel 'n kind voel.
Je kunt in groep acht zeker geen rijles krijgen.
Die sneaker loopt geweldig. Geen luidspreker, 'n schoen.
Ze zijn er. - Pa, ik moet ophangen. Tot morgen.
Je bent 't allermooiste kerstcadeau.
Zijn ze er?
Jim, fijn dat je kon komen. - Dit is m'n vrouw Martha.
Dit is Sarah. - Waar zijn de kinderen?
Mijn god, daar heb je ze. - Hoe wist je dat?
Gewoon geraden. - 't Klopt, dit zijn onze kinderen.
Judy en Peter. Groet Mr. en Mrs. Parrish 's beleefd.
Aangenaam. - Jullie zijn niets veranderd.
Ik heb 't gevoel dat we ze goed kennen. Omdat...
Jij Alan over ze verteld hebt. - En ik haar weer.
Ik haal de cadeautjes.
We zijn dol op kinderen. - Vrolijk kerstfeest.
Wanneer kan je beginnen? - Martha en ik wilden gaan skiën.
In de Rocky Mountains.
Sorry, we wilden gewoon...
Dat je de marketing ging doen voor die nieuwe lijn.
Geen punt. Ik kan volgende week beginnen.
Ik stel je voor aan je toekomstige collega's.
Kom, ons huis was jullie huis. Is jullie huis.
Wat is dat voor geluid?
Nederlandse ondertiteling bewerkt door: Terre Splitted & Synced by Freak_NL